Kultura

Listy do przyszłości…

Już za niespełna dwa miesiące będziemy obchodzić 100 rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę. Data ta nie może przejść niezauważona przez nas. Przeciwnie! Do tego czasu każdy z klubowiczów napisze list o sobie z przesłaniem do przyszłych pokoleń Polaków. Brzmi to dość górnolotnie, ale przepis na taki list jest bardzo prosty. Zadaniem każdego klubowicza jest napisać tekst o sobie, o tym co robi, co lubi, co go zajmuje na co dzień i od święta, jakie wiedzie życie, gdzie można go spotkać, jakich ma przyjaciół, dokąd wyjeżdża, gdzie chciałby pojechać i kim będzie za pięć, dziesięć, dwadzieścia lat… List może przybrać formę wiersza, eseju, opowiadania itp. i musi być koniecznie opublikowany na blogu w postaci komentarza do tego postu. Najlepsze prace zostaną nagrodzone, a całość stworzy publikację pt. „Listy do przyszłości”. Powodzenia, macie czas do 15 października 2018 roku. Jeśli macie pytania, piszcie!

16 komentarzy

  • Ola Arwar

    Cześć!

    Mam nadzieję, że nie jest już za późno, bo mamy 3 listopada (termin był do 15 października, ups?), ale i tak jestem dumna, że udało mi się to w ogóle napisać… Dlaczego tak późno? Ostatnio zmagam się z wieloma problemami, przez co ciężko mi spojrzeć na moje życie inaczej niż przez szary pryzmat. Jednak kiedy weszłam dzisiaj na bloga i zaczęłam czytać listy moich przyjaciół, znajomych, coś mnie natchnęło, przez co nie mogłam zostawić tego tak po prostu, bez mojej cząstki…

    Nazywam się Ola, chodzę do 3a gimnazjum ect. Pozwalam sobie nazywać się człowiekiem o wszechstronnych zainteresowaniach. Interesuję się między innymi kulturą, sztuką, historią, przyrodą, anatomią, sportem, językami obcymi, turystyką, filmem, technologią, muzyką, liczbami, a także pisaniem i czytaniem książek, przez co z wielkim trudem próbuję podjąć decyzję o kierunku w liceum.

    Ale wróćmy do mojego życia… Aktualnie jestem w trakcie projektu na polski, który realizuje z moim przyjacielem. Mamy już ukończony scenariusz, w którym wprowadzany ostatnie poprawki i wkrótce przystąpimy do kręcenia
    naszego pierwszego (i nie ostatniego) filmu! Nie mogę się już doczekać!

    A coś że starszych pasji… We wrześniu 2017 roku pierwszy raz usłyszałam BTS. Można powiedzieć, że była to miłość od pierwszego wejrzenia. Przez ostatni rok pokochałam tą wesołą siódemkę całym sercem. Dzięki nim zrozumiałam wiele rzeczy, jak chociażby to, że taniec jest nie tylko towarzyski i może być naprawdę fajny, a także pomagali mi przejść przez wiele trudnych chwil. Mam nadzieję, że za kilkanaście lat będę mogła pochwalić się tym, że przeszłam przez to wszystko i w końcu mogę normalnie żyć i się tym życiem cieszyć. To moje największe marzenie.

    Mam nadzieję, nieznajomy, że ty również zajdziesz swój cel i go osiągniesz, choć nie zawsze jest to łatwe.
    Moją „lekcją” dla ciebie jest myśl, którą sama się teraz kieruję: gdy kiedyś znajdziesz się w takiej pustce, gdzie będziesz tylko ty i nikt więcej, nie poddawaj się. Nie upadaj bezwiednie na kolana, bo stoczysz się w dół. Dalej idź do przodu, a wkrótce okaże się, że otaczająca cię nicość jest tylko mgłą, która z każdym krokiem rzednie, a w końcu wyłoni z niej się ktoś, kto Ci pomoże.

    To nadzieja, którą wyznaję, by było lepiej. Życie i walka są synonimami, musisz o tym pamiętać.

    Tymczasem ja się żegnam.

    Do zobaczenia,
    Ola

  • Oliwia Łoś

    ,,List do przyszłości”
    Droga przyszłości na wstępie mojego listu do Ciebie, chciałabym Ci się przedstawić. Mam na imię Oliwia, a na nazwisko Łoś. Jestem uczennicą Publicznej Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Strzelcach Małych, a chodzę do klasy 7a. Moją wychowawczynią jest pani Paulina Pągowska- najlepsza polonistka i nauczycielka języka angielskiego, która na każde pytanie zna odpowiedź.
    Ogólnie nie należę do osób wszechstronnie uzdolnionych. Uczę się dobrze, a momentami nawet bardzo dobrze. Moim ulubionym przedmiotem jest historia. Najbardziej lubię grać w siatkę, czyje, że to moja pasja. Jestem średniego wzrostu (159 cm) i mam 13 lat. Trudnym zadaniem jest dla mnie wybranie dalszej szkoły i zawodu, który chciałabym później sprawować. Tata radzi mi bym była prawnikiem, policjantką, a ja wciąż nie mogę się zdecydować, bo nie chcę nikogo zawieść. Jestem osobą pełną zapału, radości i z dobrym doświadczeniem. Mam ,,smykałkę” do różnych rzeczy.
    Cały świat jest trudny, ale mam nadzieję, że ty droga przyszłości go przeczytasz i będziesz dla mnie wyrozumiała- Twoja nowa nadzieja:
    Oliwia;)

  • Karolina

    Hej przybyszu z przeszłości!
    Pozwól że się przedstawię, mam na imię Karolina i jestem uczennicą klasy 8 a to oznacza że mówimy gimnazjum papa ale nie wiadomo na jak długo. Może właśnie ty który to czytasz jesteś w gimnazjum które przywrócono! Jestem jedną z członków Klubu Czytelników Dobrej Książki i pisze do ciebie w roku 2018. Z racji że jestem w klasie która ma przed sobą egzaminy mam bardzo dużo nauki i dużo obowiązków. Mam wielką nadzieję że uda mi się zdać egzaminy jak najlepiej (chociaż na cud nie liczę 😂) i dostać się do szkoły która mi pasuje. Pewnie jak już to czytasz jestem stara i pracuje w swoim zawodzie przynajmniej mam nadzieję że ten list długo będzie krążył w internecie. Bo jak to mówią w internecie nic nie ginie! Pozwól że opowiem trochę o sobie bo kto wie może i ja wpadnę na ten list za kilka lub kilkanaście lat. Interesuję się siatkówką oraz wizażem. Chodzę na dodatkową siatkówkę oraz razem ze szkołą jeździmy na mecze naszego klubu Skry Bełchatów 💛🐝 Mam wielką nadzieję że kiedy ty to czytasz ten klub istnieje! Jeździmy też na zawody i mamy swoje małe sukcesy.
    Mam nadzieję że nie zanudziłam cię tym listem oraz dowiedziałeś się coś o przeszłości. Do zobaczenia ktosiu z przyszłości!!

  • Michał

    Witaj!
    Nazywam się Michał, obecnie mam 15 lat i chodzę do tej słynnej już 3 klasy gimnazjum. Chciałbym opowiedzieć Ci, przyjacielu z przyszłości, o sobie i swoich zainteresowaniach. Większość obecnego czasu zajmuje mi nauka, dwa roczniki będą rywalizowały ze sobą o pójście do szkoł średnich co jest ważne w kontekście przyszłości. Myślę, że nie mam jeszcze określonego planu na swoje życie. Bardzo lubię sport, gram w lokalnej drużynie piłkarskiej, a oprócz tego często w siatkówkę, koszykówkę czy amatorsko boksuję. Nie wiem jednak czy sport to dobra opcja, mimo że kocham to robić to coś mnie blokuje. Być może coś związanego z człowiekiem? BARDZO lubię rozmawiać z ludźmi, i kilka osób doradziło mi psychologię… Czas pokaże!
    Na razie skupiam się na tym, żeby być po prostu szczęśliwym człowiekiem. Mam prawdziwych przyjaciół na których zawsze mogę liczyć, ludzi, którzy w jakkolwiek beznadziejnej byłbym sytuacji, ZAWSZE mi pomogą. I chociaż czasami są te złe dni, to najważniejsze by iść przez życie z podniesioną głową, bo cierpienie jest nieodłączną częścia szczęścia. I właśnie to, uczniu z przyszłości chciałbym Ci przekazać. By mimo przeciwności losu iść uśmiechniętym przez życie i otaczać się prawymi ludźmi. Do zobaczenia!
    Michał

  • Monika

    Hej!
    Nazywam się Monika i jestem uczennicą klasy 3a Publicznego Gimnazjum w Strzelcach Małych. Dostałam za zadanie – tak jak pozostali klubowicze – napisać do ciebie list… Zacznijmy, więc od zainteresowań. Uwielbiam słuchać muzyki, (kto tego nie lubi hm?) z gatunku pop oraz hard rock. Moim niedawnym odkryciem okazał się być kpop, dzięki któremu zagłębiłam się w kulturę Azji. Co do zespołów – uwielbiam Linkin Park, RoadTrip oraz BTS. Lubię też śpiewać… jednakże wolę, by nikt tego nie słyszał (przynajmniej na razie 😀 ) . Chciałabym też zwiedzić Stany Zjednoczone, Hiszpanię, Chiny oraz Koreę Południową. Jeśli chodzi o MOJĄ PRZYSZŁOŚĆ to wiem jedynie, że będę kontynuowała moja edukację w Piotrkowie Trybunalskim – w liceum o profilu biologiczno-chemicznym… A co po tym? -Czas pokaże. Dzięki temu gimnazjum poznałam, też moją najlepszą przyjaciółkę – z którą nie strącę kontaktu – przynajmniej na czas liceum.. co nie X? 😉
    Pozdrawiam

  • Milena Witkowska

    Hej! Młodzieńcu z przyszłości!!!
    Mam na imię Milena i chodzę do podstawówki. Kiedy czytasz ten list ja za pewne robię kompletnie coś innego, ponieważ mam wiele zainteresowań. Przykład: SIATKÓWKA!!!. To jest coś co po prostu uwielbiam, zarówno jako gracz i kibic. Ta adrenalina na boisku, przyjmowanie piłek, a przede wszystkim- radość po zdobytym punkcie. Lecz to nie wszystko. Jak niektórzy chcę kierować się w stronę medycyny, tak jak moja siostra, która jest weterynarzem. Ona wzbudziła we mnie taką chęć, lecz się temu nie dziwie. Staram się kierować w tą stronę, a siostra oczywiście mi w tym pomaga. Mimo, że wiem co chcę robić w życiu to nie wybiegam za daleko, bo może los ma jeszcze inne dla mnie niespodzianki? Nie wiem. Zobaczymy! Każdy ma pewne marzenia i cele na przyszłość. Mam nadzieję, że jak będziesz czytać ten list to uda mi się je spełnić. Trzymaj kciuki!
    Pozdrawiam kolego/koleżanko z przyszłości! Życzę ci spełnienia marzeń!
    Ciao!

  • Weronika

    Do wszystkich pokoleń Polaków.
    Witajcie!
    Mam na imię Weronika i w chwili pisania tego opowiadania mam 15 lat. Jestem uczennicą trzeciej klasy gimnazjum. Jestem skromną i nieśmiałą osobą, ale dobrze wychowaną i o dobrym sercu. Na codzień oprócz nauki, której poświęcam dużo czasu i uwagi, mam jeszcze czas na swoje hobby. Najbardziej interesuję się sportem, a głownie siatkówką. Biorę udział w szkolnych zawodach, w tej dyscyplinie, oraz często mam okazję wyjeżdżać na mecze do innych miast jako zawodniczka, ale również zagorzały kibic. W przyszłości marzy mi się iść w kierunku sportu, choć również interesuję się fotografią. Lubię robić zdjęcia naturze. Mam wspaniałą rodzinę, która mnie wspiera w tym co robię i dążeniu do celu. W szkole mam duże grono znajomych, ale mam przyjaciół z którymi tworzymy zgraną drużynę. Często spotykamy się poza szkołą, gdzie razem świetnie spędzamy czas. Mam nadzieję, że gdy zamkną się za nami drzwi obecnej szkoły i każdy pójdzie w swoją stronę, to mimo to nadal będziemy mieć ze sobą kontakt. W chwili obecnej nie potrafię jeszcze napisać co będę robić, albo kim będę za 5,10 lub 20 lat. Jak narazie chciałabym szczęśliwie i z dobrymi wynikami ukończyć gimnazjum. Pomyślnie dostać się do wybranej szkoły, która potem ułatwi mi wybrać wymarzony kierunek na studia. W przyszłości chciałabym zwiedzać świat, podróżować i wszystko upamiętniać na zdjęciach.
    Pamiętajcie, że najważniejsze jest to co mamy w sercu, to czego pragniemy i do czego dążymy. Nigdy nie sugerujcie się tym co mówią inni, najważniejsze jest to czego sami chcemy.
    Pozdrawiam z przeszłości!
    Weronika

  • Kasia :)

    Witaj kolego z przyszłości!
    Nazywam się Kasia. Jestem nietuzinkowa… ponieważ, chodzę do ostatniej klasy gimnazjum, która jak wiesz odejdzie niebawem do lamusa. W ciągu tych lat w różnoraki sposób kształtowała się moja osobowość. Poznałam wielu wspaniałych ludzi, którzy w znacznym stopniu przyczynili się do tego jaka jestem teraz. Mam nadzieję, że po zakończeniu szkoły nadal będziemy mieli tak świetny kontakt jak w tym momencie.
    Moją największą pasją jest siatkówka. Kocham ją i poświęcam jej cały swój wolny czas. Oglądanie meczów i emocjonowanie się nimi jest zdecydowanie tym co sprawia, że chociaż na moment zapominam o obowiązkach i problemach dnia codziennego. Ten wspaniały sport przyczynił się również do tego, że udało mi się poznać wiele niesamowitych osób i mogę bez zastanowienia stwierdzić, że siatkarscy kibice to najbardziej pozytywni ludzie w galaktyce (a zdecydowanie Ci Polscy)! Niejednokrotnie udało mi się być na meczu siatkarskim, poczuć te wspaniałe emocje. Myślę, że każdy człowiek powinien tego doświadczyć. Podczas kibicowania każdy staje się członkiem jednej wielkiej drużyny, jak i rodziny. Każda chwila spędzona na hali (głównie tej w Bełchatowie) jest dla mnie ogromnym przeżyciem, ponieważ mogę stwierdzić, że czuję się tam już prawie jak w domu! Istotne jest to, że od siatkarzy czerpię inspirację, uczę się od nich samozaparcia, dążenia do celu, wytrwałości i pracowitości.
    Inną formą spędzania wolnego czasu, która pochłania mnie bez reszty jest czytanie książek. To one sprawiają, że dłuższą chwilę mogę przenieść się do innej rzeczywistości. Poznawanie nowych bohaterów oraz wczuwanie się w ich historię jest dla mnie czymś zwykłym i naturalnym. Bezsprzecznie gustuję w książkach kryminalnych, ale również lubię czytać thrillery psychologiczne.
    Mimo mojego dosyć młodego wieku staram się zacząć już planować swoją przyszłość. Po ukończeniu gimnazjum chciałabym kontynuować naukę rozszerzając biologię i chemię. Dokładnie nie potrafię sobie wyobraź siebie za 5 lat, a co dopiero za 10 czy 15. Nie wiem gdzie mnie poniosą wichry losu, dlatego skupiam się na tym co teraz, czyli ukończeniu nauki z jak najlepszymi wynikami. Jedyne czego pragnę to robić to, co sprawia mi szczęście i satysfakcję. A jednym z moich celów jest pomoc ludziom, nie wiem jeszcze w jakiej formie, czy będzie to medycyna, a może w między czasie wolontariat? Czas pokaże… a teraz apel do osób czytających ten list, gdy mnie nie będzie już w tej szkole wspomnijcie moje słowa: Pamiętajcie, że nie ważne w jakich czasach żyjecie, róbcie to, co dyktuje Wam serce! Kierujcie się zawsze mądrością i rozsądkiem, a na pewno będziecie szczęśliwi!
    Pozdrowienia z przeszłości,
    Kasia 

  • Ana

    Witaj!
    Mam na imię Aneta ( chociaż wole zdrobnienie, czyli Anetka). Jestem uczennicą klasy 3b Publicznego Gimnazjum w Strzelcach Małych. Tak, nie mylisz się czytając . Razem z moją klasą jesteśmy rocznikiem, który kończy jeszcze gimnazjum. Niewiarygodne, prawda? Za kilka lat zapewne nawet nie będą pamiętać czym było gimnazjum. No dobrze, ale przejdę do powiedzenia ci kilku słów o sobie. Kocham śpiewać , jest to moim sensem życia, muzyka mnie uskrzydla, sprawia, że przenoszę się zupełnie w inny świat, daje mi szczęście, podnosi na duchu, ociera łzy, a czasami mam wrażenie, że razem ze mną cierpi albo się cieszy. Uwielbiam też pisać, tą pasje odkryłam dwa lata temu. A zaczęło się od zwykłego pisania swoich myśli w zeszycie. Po długich namysłach zdecydowałam się na założenie bloga. Blog powstał rok temu. Przyniósł mi on wiele radości, ale również hejtu. Braku zrozumienia wśród ludzi,którzy znajdowali się w moim otoczeniu, lecz jeżeli ktoś spytał by mnie w tym momencie czy żałuję? Odpowiedź jest prosta – nie żałuję. To była dotychczas najlepsza decyzja w moim życiu. Opisuje w nim swoje myśli, rozważania, daje mi to tak ogromną radość jak muzyka. Jako już mała dziewczynka bardzo lubiłam zwierzęta. I tak pozostało. Mają dla mnie ogromną wartość, bo gdy byłam młodsza i czułam się samotna to one były przy mnie zawsze. One też odczuwają uczucia i czasami potrafią bardziej pocieszyć niż ludzie. Codziennie, w każdej chwili poza szkołą towarzyszy mi muzyka. Moje życie było pasmem różnych nieszczęść. Miałam wiele problemów ze zdrowiem, głównie z sercem, bardzo dużo chorowałam. Na tą chwilę mogę się cieszyć tym, że mogę uprawiać sport , ćwiczyć normalnie jak każdy zdrowy człowiek, ponieważ przez moje problemy z sercem kiedyś miałam to ograniczone. Przez kilka poprzednich lat jeździłam do Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi . To było uciążliwe co rok lub dwa jeździć, lecz spokojnie, jest już dobrze. Dlatego doceniajcie to, że jesteście zdrowi, bo to jest najważniejsze. Straciłam w swoim życiu wiele bliskich mi osób. Kilka lat temu umarł mój ojciec, rok temu bardzo ważna dla mnie osoba, natomiast miesiąc temu zginął ktoś kogo uważałam za brata. Życie jest bardzo ciężkie. Bardzo trudno często zapanować nad emocjami. Jeżeli chodzi o przyjaciół to mam bardzo ważną dla mnie przyjaciółkę Moniczke i kilku innych przyjaciół. Moim marzeniem jest wyjazd do Hiszpanii. Oczywiście nie na stałe, ponieważ kocham swój kraj i nie zamieniłabym Polski na żaden inny. Kończę w tym roku gimnazjum i w sumie powinnam wiedzieć już do jakiej szkoły chce iść i kim być w przyszłości. Natomiast ja wiem jedynie, że będę kontynuowała naukę w Piotrkowie Trybunalskim w liceum albo technikum. Na jaki profil nie wiem. Jako mała dziewczynka marzyłam o byciu panią weterynarz, lecz raczej to były jedynie dziecinne marzenia. Może coś związane z medycyną, lecz jeszcze nie wiem. Zobaczymy co czas pokaże i co życie da nam w darze.

  • Julia Nowak

    Witam!

    Mam na imię Julia i jestem uczennicą 7 klasy. Jestem zwykłą osobą nie wyróżniającą się z tłumu.
    W cieplejsze dni wychodzę z koleżankami na spacery lub przejażdżki rowerowe, a w zimniejsze dni, takie jak teraz jesienią, wolę zostać w domu i spędzić czas z rodziną. Lubię rysować, lecz nie za bardzo mi to wychodzi, za to uwielbiam oglądać rysunki mojej koleżanki Zuzi. Na co dzień muszę się opiekować moim młodszym bratem, ale także oczywiście uczyć się. Czasem można mnie spotkać w lesie z moim tatą gdy jeździmy na rowerach. Mam kilkoro przyjaciół, którzy zawsze mi pomogą, kiedy tego będę potrzebowała, którzy nigdy mnie nie zostawią i tacy, którym mogę ufać. Chciałabym zwiedzić wiele państw. Na pewno kiedyś pojadę do Stanów Zjednoczonych i może jeszcze do Francji. Nie wiem, kim będę za pięć, dziesięć, dwadzieścia lat, ale na razie przejmuje się tylko tym, co się dzieje tu i teraz. Za kilka lat pewnie będę miło wspominać te chwile i śmiać się z siebie samej.

    Pozdrawiam serdecznie!
    Julia

  • Julia Zagórowicz

    Cześć!
    Mam na imię Julia. Jestem uczennicą klasy 3a. Wszyscy członkowie klubu dostali wyzwanie by napisać listy do przyszłości więc poznajcie moją osobę. Na początku muszę napisać, że to mój oststni rok w tej szkole i mam nadzieję że wychodząc z jej murów nadal będę utrzymywać kontakt z osobami z mojej klasy. Trochę o moich zainteresowaniach : Fotografia i podróżowanie na pierwszym miejscu. Uwielbiam fotografować krajobrazy oraz elementy przyrody. Dzięki temu, że razem z rodzicami często wybieramy się w różne miejsca mam okazję zobaczyć coś nowego. W przyszłości mam zamiar kontynuować moja przygodę z podróżowaniem a fotografią chcę się zająć „na poważnie”. Zobaczy co z tego wyjdzie. Kto wie, może gdy będę czytać ten list za parę, parędziesiąt lat, będę już profesjonalnym fotografem? Czas pokaże. Żałuję, że nie wstąpiłam do klubu wcześniej, dlatego teraz cieszę się, że ty jestem.

  • Alicja Nowak

    Witaj kolego z przyszłości!

    Nazywam się Alicja, ale znajomi wymyślają dla mnie różne przezwiska. Z niektórych się śmieje, a niektóre po prostu mi się nie podobają. Jestem uczennicą klasy 7 B Publicznej Szkoły Podstawowej w Strzelcach Małych. Jest jesień 2018 r., a my w raz z członkami klubu (w którym jestem od niedawana) na czele z naszą przysłowiową „mentorką”- panią Anną Pełką, postanowiliśmy napisać listy do przyszłości. List, który czytasz w tej chwili dotyczy mnie, moich zainteresowań i ogólnej historii mojego życia.
    A więc zacznijmy od tego, że raczej jak każdy mam swoje zainteresowania. Ja jako osoba, która raczej nie potrafi długo usiedzieć w miejscu, często wychodzę z domu na spacery. Potrafię śmiać się z byle czego i często wychodzę przez to na wariatkę. Lubię chłonąć nową wiedzę (jeśli oczywiście mnie zainteresuje). Często zdarza się, że gram na różnego rodzaju instrumentach. Uwielbiam grać w siatkówkę i jeżdżę na różne zawody z tej dziedziny. Z tego co mówią o mnie inni jestem osobą kreatywną. Czy się z tym zgadzam? To zostawiam do ocenienia innym. Lubię składać kartki papieru metodą origami. Reasumując… Prawię przez cały czas muszę coś robić.
    Jeśli chodzi o rodzaj książek jakie lubię czytać, to są to książki fantasty, a moje ulubione to „Harry Potter” J. K. Rowling i „Hobbit” J. R. R. Tolkiena.
    Co będę robić za 5-10 lat? Na pewno będę się uczyć. Czego? Nie wiem. I na razie o tym nie myślę. Może wydawać się to dziwne, ale za razie skupiam się na tym co dzieje się teraz. Co prawda mam swoje marzenia i mam nadzieje, że uda mi się je spełnić. Lecz według mnie ważniejsze jest tu i teraz, co nie ogranicza nas od wybiegania w przyszłość.
    Patrząc z perspektywy moich znajomych ze starszych klas to im współczuje. Sama reforma o zlikwidowaniu gimnazjum według mnie jest „do bani”. Nie dostaną się do tych szkół, do których będą chcieli. Im raczej też się to nie podoba.
    Zapewne czytając to za kilka lat będę się z tego śmiała, ale to dobrze. Dobry humor to podstawa, więc ciesz się z życia i czytając nasze listy stwierdź czy lepiej jest w twoich czasach, czy w naszych, ale przede wszystkim się uśmiechaj.
    Nie umiem zbytnio o sobie opowiadać więc na tym skończmy mój wywód 🙂

    Przesyłam pozdrowienia z przeszłości!
    Ala

  • Dominika :)

    Witam!
    Mam na imię Dominika i obecnie jestem uczennicą 3a gimnazjum. Tak jeszcze gimnazjum! W prawdzie ostatni rok, ale jednak. Uczęszczam wraz z moimi rówieśnikami do Klubu Czytelnika Dobrej Książki. W roku szkolnym nie mam zbyt wiele wolnego czasu, bo w większości pochłania go nauka i przygotowania go egzaminu gimnazjalnego. Żależy mi bardzo na dobrych wynikach i dostania się do mojej wymarzonej szkoły, więc głównie skupiam się na nauce. Ale też mam swoją pasję i sumie można powiedzieć, że chyba jedyną. Jeżdżę konno już od paru lat. Zdarzają się przerwy w jeździe, ale to wynika po prostu z braku czasu. Jednak mimo wszystko sprawia mi to wiele radości i uwielbiam to robić. Chyba nigdy nie zaczęłabym jeździć, gdyby nie moja koleżanka z klasy- Ola. Jestem jej wdzięczna za to, że zafascynowała mnie tym i możemy razem rozwijać swoją pasję!
    Kim chce być w przyszłości? W zasadzie to nie wiem. Nie mam jeszcze sprecyzowanych myśli i narazie głupie się w nich. Mam wiele pomysłów i dopiro rozważam każdą możliwość. Mam jeszcze sporo czasu na to i myślę, że przyjdzie taki czas, kiedy będę już wiedzieć na 100% co chcę w życiu robić. Może coś z medycyną? Może nie. Kto wie co mi do głowy wpadnie 😀 Myślę, że mogę powiedzieć, że mam swoich najlepszych przyjaciół. Niewiele, ale ci NAJLEPSI są! I o to tu chodzi. Mogę na nich liczyć i każdej chwili i to mi daje największą satysfakcję. Uwielbiam spędzać z nimi czas, śmiać się czy po prostu pogadać. Każdy potrzebuje takich osób, by być szczęśliwym.
    Pozdrawiam!
    Dominika

  • Kuba Pełka

    Cześć!
    Mam na imię Kuba. Jestem uczniem klasy 3a Publicznego Gimnazjum w Strzelcach Małych. Jestem również członkiem Klubu Czytelników Dobrej Książki, co może się wydawać dziwne, biorąc pod uwagę moją niewielką chęć do zgłębiania kultury z pomocą „martwych drzew”. To mój ostatni rok w tej szkole i mam mieszane uczucia. Z jednej strony szkoda, że z niektórymi osobami nie będę się widział przez jakiś czas, a z innymi pewnie całe lata. Ale z drugiej to życie płynie dalej i będę mógł się rozwijać w kierunku zbliżonym do tego, co chciałbym robić za kilka czy kilkanaście lat.
    Mam wiele planów na przyszłość, ale niewątpliwie najbardziej realne jest, że zostanę  informatykiem. Lubię zgłębiać tajemnice technologiczne. Wiem, jak wiele problemów jest dzięki technologii rozwiązywane a pewnie jeszcze więcej czeka na rozwiązanie w przyszłości. Chciałbym przyczynić się do upowszechniania technologii, dlatego już dziś poszukuję wiedzy na ten temat nawet w najbardziej odległych dziedzinach takich, jak dietetyka czy muzyka. Mam też pomysł na karierę muzyczną, ale trochę boję się go zdradzać, bo pewnie jak to przeczytam za parę lat, nieźle się uśmieję. Na razie trochę gram na gitarze i ukulele, no i śpiewam. Ale najbardziej lubię słuchać hip-hopu a odstresowuje mnie… O.S.T.R.
    Nie jestem zbyt dobry w obszernych formach wypowiedzi, wolę pisać krótko i na temat, więc powiem tylko tyle: Drodzy koledzy z przyszłości! Żyjcie tak, aby nikt nie musiał przez Was płakać. A szczególnie dbajcie o siebie nawzajem, jesteście przecież Polakami! Liczę też na to, że kiedy czytacie te słowa, między uczniami i nauczycielami panuje zgoda i zrozumienie, lekcje przyjemnie płyną, a pan dyrektor lub pani dyrektor nie ma żadnych problemów do rozwiązania. Pozdrawiam Was serdecznie! Salut!
    Jakub Pełka

  • Ola Nowak :)

    Cześć!
    Mam na imię Ola. Jestem uczennicą klasy 3a Publicznego Gimnazjum w Strzelcach Małych. Razem z innymi członkami Klubu Czytelników Dobrej Książki oraz panią Anną Pełką postanowiliśmy napisać Listy do przyszłości z obecnego 2018 roku. Dlatego piszę! 🙂
    Aktualnie przygotowuję się do egzaminu gimnazjalnego więc nauka zajmuje większą część mojej codzienności, ale jestem też pasjonatką kultury Japonii. Bardzo lubię japońskie zwyczaje i tradycje, oczywiście nie mogło tu zabraknąć anime i mangi, bo to od nich wszystko się zaczęło. Od jakiegoś czasu uczę się też języka japońskiego. Moją drugą pasją/hobby jest jazda konna. Odkąd pamiętam uwielbiałam konie, aż w końcu rodzice spełnili moje marzenie i zabrali mnie do stadniny koni w Rączkach. Teraz jestem jeźdźcem z pięcioletnim doświadczeniem. Uważam, że podróże są super, chciałabym pojechać lub polecieć do wielu miejsc na świecie. Oprócz Japonii mam zamiar odwiedzić Stany Zjednoczone Ameryki, kraje Ameryki Południowej, Chiny, Australię i wiele, wiele innych. Moi przyjaciele są jedyni w swoim rodzaju, niezastąpieni. Zawsze mogę na nich liczyć i mam nadzieję, że kiedy nadejdzie pora na rozłąkę (opuszczenie murów naszego gimnazjum) nasz kontakt nie urwie się. Jest jednak też coś co mnie martwi, a mianowicie są to skutki reformy oświaty, która wielu ludziom z mojego i młodszego rocznika zniszczy życie. Wielu z nas nie dostanie się do szkoły, którą sobie wymarzył, ale do tej, w której będzie miejsce. Mnie już teraz ta sytuacja spędza sen z powiek. Smutne jest to, że dla dorosłych jesteśmy królikami doświadczalnymi, a najbardziej popierającymi tę reformę są osoby , które nie mają żadnej styczności i zielonego pojęcia o tym jak to wygląda od środka.
    Podejrzewam, że jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli, za pięć lat będę studentką japonistyki (albo czegoś innego). Za dziesięć lat może już będę w Japonii? A za piętnaście i dwadzieścia… a kto to wie?
    Wierzę, że następne pokolenia Polaków zadbają o naszą ojczyznę. W 2018 roku w listopadzie będziemy obchodzić 100 rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę. Mam nadzieję, że cały czas będziemy dążyć do rozwoju naszego kraju. Chciałabym, żeby Polska była równą z innymi krajami Europy zachodniej, godną podziwu potęgą.
    Serdeczne pozdrowienia!
    Ola

  • Anna Pełka

    Młody człowieku z przyszłości!

    Nazywam się Anna Pełka. Jestem nauczycielką w Publicznej Szkole Podstawowej w Strzelcach Małych. Piszę do Ciebie list z przeszłości – z roku 2018. Aktualnie jest październik, a więc jesień – prawdziwa złota polska jesień! Za trzy tygodnie będziemy obchodzić 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, dlatego w Klubie Czytelników Dobrej Książki – którym mam zaszczyt kierować – postanowiliśmy napisać Listy do przyszłości, a więc właśnie do Ciebie!
    Kiedy byłam w Twoim wieku, a było to naprawdę dawno, rok 2000 był dla mnie odległą przyszłością. Wtedy na lekcji języka polskiego pisaliśmy, jak będzie wyglądał świat za kilka czy kilkadziesiąt lat. Tworzyłam wówczas fantastyczne opowieści i powiem Ci, że nawet nie przypuszczałam, jak wiele się zmieni…
    Dzisiaj w drugiej dekadzie XXI wieku rozpędziliśmy się cywilizacyjnie tak bardzo, że zaczynamy się zastanawiać, dokąd nas to doprowadzi. Ale póki co, możemy przesyłać wiadomości i komunikować się z najdalszymi zakątkami świata. Ziemia stała się małą globalną wioską. Młodzi ludzie wymieniają się informacjami, tworzą grupy zbliżone pod względem pasji czy zainteresowań lub poglądów w social mediach. W jednej chwili mogą mieć dostęp do nieograniczonej wiedzy dzięki internetowi, ale też czyhają na nich liczne niebezpieczeństwa. Mam nadzieję, że w przyszłości jest bezpieczniej. Ale wierzę, że internet ciągle Ci towarzyszy.
    Dla mnie i dla klubowiczów internet to bardzo ważne narzędzie pracy, nauki i zabawy. Dzięki niemu możemy rozwijać działalność np. prowadzimy bloga, gdzie będą publikowane nasze Listy do przyszłości. Klub to szczególne miejsce. Należą do niego młodzi ludzi, którzy chętnie czytają, piszą i poznają świat od strony kultury. Sama również piszę i wydaję tomiki wierszy i dużo czytam – są to nie tylko lektury (te muszę czytać, by towarzyszyć uczniom w ich poznawaniu) – ale także książki filozoficzne, biografie, powieści obyczajowe czy kryminały. Właściwie wszystko, co jest interesujące. Dzisiejszy rynek wydawniczy jest bogaty. Można kupić książkę praktycznie na każdy temat. Również biblioteki pękają w szwach (taka jest nasza biblioteka w Strzelcach Małych). Naprawdę mamy co czytać! Moimi ulubionymi pisarzami są: Olga Tokarczuk, Jerzy Pilch, Szczepan Twardoch. Chętnie czytam wiersze Wisławy Szymborskiej, Tadeusza Różewicza, Wojciecha Młynarskiego, Agnieszki Osieckiej czy Bronki Nowickiej.
    Szkoła, w której pracuję już prawie trzydzieści lat, jest naprawdę moim drugim domem. Tu poznałam wielu ciekawych ludzi zarówno z jednej jak i z drugiej strony biurka nauczycielskiego. Byłam wychowawczynią kilku klas gimnazjalnych, aktualnie sprawuję tę funkcję w klasie IVb, bo gimnazjum odchodzi już do przeszłości i od następnego roku szkolnego będziemy mieć tylko ośmioklasową szkołę podstawową. Na co dzień przecieram z uczniami szlaki literackie, drepczę po ścieżkach epok, chodzę w tę i z powrotem, by uczyć gramatyki i ortografii języka polskiego, nieustająco namawiam do czytania książek i zapraszam do poznawania znaczeń zarówno pojedynczych wyrazów jak i nowych tekstów. Cieszą mnie spotkania z absolwentami; uwielbiam przyglądać się młodym ludziom, którzy dorastają i dojrzewają emocjonalnie i społecznie.
    Wiem, co będę robić za pięć lat! Pewnie będę jeszcze polonistką, później chyba emerytowaną polonistką. Ale zanim to nastąpi, chcę Ci jeszcze napisać, że jeśli za pięć, dziesięć czy za piętnaście lat zasiądziesz w ławce którejś klasy Publicznej Szkoły Podstawowej w Strzelcach Małych im. Jana Pawła II, by uczyć się, to wiedz, że poprzedziły Cię pokolenia ludzi mądrych, ciekawych i chcących się rozwijać, którzy mieli mnóstwo determinacji i chęci poznawania, którzy wierzyli, że nauka zmienia człowieka i prowadzi go ku prawdzie, dobru i pięknu.
    Życzę Ci owocnej pracy w szkole. Pamiętaj, że poprzedziło Cię kilka pokoleń Polaków, którzy zdobywając wiedzę, budowali nasz kraj. I wierz mi, że być Polakiem to naprawdę brzmi dumnie, ale jest to również wyzwanie i wyróżnienie. Nieś je z dumą przez całe życie.
    A teraz uśmiechnij się!
    Pozdrowienia z przeszłości!
    Polonistka Anna Pełka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *